سخنرانی های محترم محمدالله ناقد

درسی از نهضت حسینی
نواسه پیامبر«ص» اما حسین »رض» که عشق الوهیت دشمنی با طواغیت، و قیام علیه نظام های جابرانه و مطلق العنان را از جد بزرگوارش به ارث برده بود ، هرگز سر انقیاد و کرنش را به دستگاه سلطنتی و ظالمانه آنوقت خم نکرد.
او میدانست که بیعت اهل بیت و مسلمانان مدینه و کوفه به فرزند خود کامه و عیاش معاویه «یزید» گناه نا بخشودنی در تاریخ اسلام خواهد بود.
اگر چه تعدادی از کوفیان که قلب های شان با یزید فرزند معاویه نزدیک بود به امام حسین کتباً نوشتند که دست از مقابله با یزید بر داشته از او اطاعت نماید و تعدادی دیگری که قلب های شان با نواسه پیامبر خدا بود و شمشیر های شان با یزید در باطن شکست یزید و پیروزی امام حسین را انتظار داشتند اما نمی توانستند آشکارا اظهار همکاری و حمایت از امام حسین نمایند.
اما جگر گوشه پیامبر به کسانی اطمینان داشت که تا آخرین رمق زندگی در کنار او بودند و از تعهدی که با خدا و جد بزرگوارش نموده بودند تردد و دو دلی را به خود راه نداده با او یک‌جا رهسپار دیار مقدس شهادت شدند. قیام صادقانه و عاشقانه امام حسین چند چیز را به ما می آموزاند.
مقابله با ظلم
مسلمانان نباید با ظالم همکار و هم پیمان باشد ولو ظاهر ظلم قوی و فریبنده باشد، هر چند ظالم و ستمگر دعوای اسلامیت نماید و در پوشش دین جنایات خود را بپوشاند، قیام و مقابله علیه او واجب است. زیرا یزید هم دعوای اسلامیت میکرد و پدرش بنام خلیفه مسلمانان آنچه در بیت المال مسلمین بود حیف و میل نموده و حقوق رعیت را پایمال کرد.
به همین مناسبت صحابه جلیل القدر پیامبر «ابوذر غفاری» تا آخر عمر با معاویه حرف نزد و از او دوری جست.
حکومت مردمی
قیام امام حسین «رض» به این منظور بود تا حکومت میراثی و سلطنتی دیگر میان مسلمین رواج پیدا نکند و حکومت برای همیش به یک خانواده منسوب نباشد و هیچ پادشاه و امیری این حق را نداشته باشد که بدون رجوع به آرای مردم قبل از عزل خود ولیعد تعین کند.
پیامبر ص تعین حکومت را حق مردم میدانست و نظام های خود سر و خود کامه را عاصبین حقوق
مردم میشمارید. بنا ً قیام امام حسین و یارانش علیه دستگاه جور و ظلم یزید شعوری و آگاهانه بود تا درسی باشد برای نسل های بعدی که اسلام با نظام های مستبد و ظالم هیچگاهی سرسازش و آشتی نداشته بلکه میکوشد آنرا سرنگون کند.
استقامت و پایداری
امام حسین «رض» این شهید مظلوم اگر تن به تزویر و نیرنگ نمک خورده های یزید میداد و دست از قیام بر میکشید دیگر امروز حادثه خونین کربلا با این همه عظمت و جلالی که برای مسلمانان جهان دارد وجود نمیداشت.
آری! جگر گوشه پیامبر«ص» میدانست که لشکر یزید با چقدر ساز و برگ نظامی مجهز است و یزید و هم پیکان او تا چه اندازه برای سر کوبی خاندان نبوت فعالیت نموده و مردم فریب خورده و ساده دل را در مخالفت با نواسه پیامبر و اهل و بیت بسیج نموده است.
ولی امام حسین «رض» سازش و تسلیمی را ننگ و ذلت تاریخ دانست و به مصداق این شعر: ای صبا از ما به اسماعیل قربانگاه بگو، زنده بر گشتن زکوه دوست شرط عشق نیست، عاشقانه به میدان نبرد شتافت و جان عزیزش را در دفاع از مرز های اعتقادی اسلام و حریم عصمت و طهارت به جان آفرین سپرد
راهیان راه حسین «رض» را میسزد که در دفاع از ارزشهای دینی و اندیشه آزاد منشانه او تردد و وسواس را به خود راه نداده و ظاهر فریبنده دشمنان اسلام آن‌ها را به جبن و خوف وادار نسازد.
تاریخ جنگ‌های نا برابر و تحمیلی نشان داده است که مورال قوی ایمان استوار و عشق به خدا و میهن تخنیک دشمنان را به زانو در آورده و برنده میدان صاحبان ایمان و سلحشوران آزادی خواه بوده اند.
ناقد