مرد جوان چیزی را آموخت که درس داده نمی شود در زمانه های نه چندان گذشته در بصره (عراق کنونی) مرد پیری (ریش سفید) زندگی می کرد، که همیشه کار می کرد. برای اینکه پسر یک دانه اش که خیلی او را دوست داشت درس بخواند. بناً مرد پیر تمام پول های خود را جمع کرده و پسرش را به خارج از شهر فرستاد. پسرس نیز خیلی درس خوان و با احساس بود در مشهور ترین پوهنتون های دنیا نزد علمای بزرگ عصر درس خواند بعد از اکمال تحصیل هنگامی که به خانه (وطن) می آمد. پدرش خیلی خوشحال بود برای اینکه می خواست ثمره زحماتش را ببیند و بی صبرانه به دروازه منتظر بود هنگامیکه پسرش آمد پدرش او را در آغوش گرفت و به چشمان او نگاه کرد برایش تشویشی (اصطرابی) پیدا شد... از پسرش پرسید: پسرم چی آموختی؟ پسرش جواب داد: من همه چیز را آموختم. پیر مرد از او پرسید: آیا آنچه را که تدریس (درس داده) نمی شود آموختی؟ پسر جواب داد: نخیر. پدرش گفت: دوباره برو و آنچه را بیاموز که تدریس نمی شود! پسر جوان دوباره نزد استاد خود رفته و از وی تقاضا نمود: که به او چیزی را بیاموز که تدریس نشود... استاد برایش گفت: با این چهار صد گوسفند به کوه برو و هنگامیکه یک هزار شد بر گرد. مرد جوان گوسفند ها را گرفته روانه ی کوه شد. در آنجا شب ها و روز ها تنها می نشست کسی نبود که با او صحبت کند بعضی اوقات با خود حرف میزد متوجه می شد که گوسفندان طوری به او نگاه می کنند: که گویا او احمق است. خاموش می نشست تا اینکه مدتها گذشت مرد جوان تمام آن دانشی که از (کبر، غرور، دنیا پرستی، فخر فروشی و مادی گرایی...) وجودش دور شده و بجای آن تواضع، فروتنی و معنویت بسیاری اندوخته بعد از اتمام دو سال متوجه شد که تعداد گوسفندان به هزار رسیده گله را گرفته به نزد استاد خود رفت: و دستهای استاد خود را بوسیده و گفت: واقعاً به من چیزی را آموختی که تدریس نمی شود... این بهترین یاداشتی است که انبیا علیهم السلام همه ی آنچه را قبل از نبوت آموختند از همین راه بود... گرفته شده از وب ساید (www.islamcan.com) برگردان: احمد صیام (روؤفی) خواننده گان عزیز! آیا می دانید که سعادت دنیا و آخرت در چی است؟ ابوهريره (رض) از رسول اكرم (ص) روايت مى كند كه آن حضرت فرمود: ((كل أمتى يدخلون الجنة إلاَّ من أبي قالوا يا رسول الله ومن يأبي قال: من أطاعنى دخل الجنة ومن عصاني فقد أبي)). [بخارى]. ترجمه: همه امت من وارد بهشت خواهند شد، مگر كسي كه خود از وارد شدن به آن امتناع ورزد. سؤال كردند: اي رسول خدا! چه كسي است كه از ورود به بهشت امتناع مى ورزد؟ فرمود: كسي كه از من اطاعت كند به بهشت وارد خواهد شد، وكسي كه از من نافرماني كند او همان است كه خودش از ورود به بهشت امتناع ورزيده است. مولانا می گوید: ای برادر بی نهایت درگهی است هرچه بروی میرسی بروی مایست آیا ما بهشت نمی خواهیم...؟ بدون شک همه بخاطر بهبود کار دنیا اینقدر سرگردان استیم حال آنکه دنیا مؤقت است. بسیاری ها علم دارند ولی عمل ندارند پول دارند ولی معنویت ندارند چی به درد میخورد پیامبر (ص) در دعای خود همیشه می گفت: خدایا به تو پناه میبرم از علمی که نفع ندهد (یعنی نفع آن به دیگران نرسد) این آقا نتوانسته باعلم خود به خود نفع برساند چون عمل درست ندارد، چطور می تواند به دیگران نفع برساند...
موفق و کامگار باشید
والسلام
مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردی عنان خود بهر موجی مده تا ناخدا گردی حالت
|