قدم زدن با بوجی پر از نان از طرف شب علی بن الحسین ظاهراً یک شخص عادی معلوم می شد (بنظر می رسید) و زنده گی عادی داشت. ولی وقتیکه فوت نمود مردم فهمیدند که او 100 فامیل فقیر را در مدینه منوره کمک می کرده. محمد بن اسحاق می گوید: بسیاری از مردم مدینه عادت کرده بودند و نمی دانستند که از کجا برایشان روزی داده می شود هنگامیه علی بن الحسین فوت نمود نان آنها قطع شد. در حقیقت علی بن الحسین همیشه یک بوجی پر از نان را از طرف شب پشت میکرد و آنرا به فقرا صدقه می نمود، و با خود می گفت: صدقه در خفا (پنهان) خشم خدا را فرومی نشاند. هنگامیکه جسد آن بزرگ مرد را شستشو می کردند یک خط سیاه شده گی در تخته پشت اش پیدا کردند و همه متعجب بودند که این خط سیاه شدگی از برای چیست؟ جواب این بود که او هر شب بوجی از مواد غذایی را در پشت خود به فقرای مدینه انتقال میداد از همان خاطر پشت اش سیاه گشته بود. مردم مدینه می گفتند ما روزی (خیرات) پنهانی خود را گم کردیم. منبع: Luminary of Islam by Arafat K. El – Ashi : وب ساید (www.islamcan.com) برگردان متن: احمدصیام (روؤفی) خوانندگان عزیز! چنانکه شما بهتر می دانید و ما اینرا بیشتر گفته ایم که زندگی در گذر است. پیامبر(ص) فرمودند: تجددو ایمانکم (یعنی ایمان خود را تجدید کنید) هدف از گفته های تکراری این است که ما و شما بخود بیایم امروزه بسیاری از مردم های را در جامعه می بینید که پول جلو چشمان شان را گرفته فقط به پیدا کردن پول می اندیشند، همیشه در فکر این استند که چه فایدهء از فلانی به ایشان می رسد... و اگر فایدهء از آن شخص به خود متصور نبودند آن شخص را ترک می کنند، ولی اصحاب پیامبر(ص) چنین نبودند. دوستی و دشمنی آنها بخاطر خدا بود چون پیامبر(ص) دستور داده بود که دوستی باید بخاطر خدا باشد و دشمنی هم بخاطر خدا باشد... اصحاب پیامبر (ص) هم انسان بودند مثل ما و شما ولی آنها خدا پسندانه زندگی داشتند؛ در ویژه گی های حضرت عمر(رض) (امیر المومنین و امپراتور بزرگ اسلام) می نویسند که او در مقابل امر خدا متواضع بود... ولی متأسفانه امروزه حاکمان مسخرهء ما حکم خدا را زیر پا میگذارند... ببین تفاوت از کجاست تا به کجا. همه نزد خدا رونده هستیم! صاحبان مال و آرزوهاي بلند كجا هستند؟ آيا هركدام از آنها همراه عمل خويش در گور قرار نگرفتند؟ كساني كه در قصرهاي خود بهره مند بودند كجا رفتند؟ آيا در قبر منزل نگرفتند؟ آن مجالس عالي كجا رفتند؟! آن زندگي بي درد سر و رضايتمند كجاست؟ سوگند به خدا تمام می شود و به خاطر آنچه انجام می دهیم در آخرت جواب خواهیم داد پشیمانی نفعي نخواهد داشت، همت هاي عالي كجا رفتند؟ روحهاي با استعداد كجا رفتند؟ كساني كه قبل از شدت و سختي خود را آماده كرده بودن كجا رفتند؟ عاقل كسي است كه مراقب پيشامدهاست و جاهل كسي است كه مراقب آن چيزي كه گذشت. چه بسیار مردمان را که می شناختیم ولی حالا مرده اند، باید در فکر این باشیم که یک روز ما نیز می رویم ولی با چه توشهء... شاعری می گوید: مرغ اجل یکا یک از این گله می برد * * * وین گله را ببین چه آسوده می چرد شقيق بلخي مي گويد: آماده باش كه اگر مرگ فرا رسيد گرچه با صداي بلند نيز فرياد بزنيد و درخواست بازگشت بنماييد از شما پذيرفته نمي شود. زمان به سرعت در حال حركت است ولي بيشتر صاحبان آن غافلند. مردماني مي آيند و ديگران مي روند. رحمها مي زايند و زمينها مي بلعند و مردمان همچنان در غفلتند و تا زمان فرا رسيدن مرگ و مشاهده نمودن گرفتاريهايشان بيدار نمي شوند. افسوس براي آن زبانها كه به گناه نطق مي كنند… چگونه از كلام پروردگار غفلت كرده {الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ} «امروز بر دهانهايتان مهر مي زنيم.» آه براي دستهايي كه به سوي حرام كشيده شدند، چگونه سخن مالك دانا را فراموش كرده اند {وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ} «دستهايشان را به سخن وامي داريم.» افسوس… براي قدمهايي كه به قصد گناه مي كوشند… چگونه انديشه نمي كنيد {وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ} «پاهايشان شهادت مي دهند.» آه براي لاشه هايي كه با ربا خواري رشد يافته اند، چگونه اين فرموده را نفهميد «ما نبت علي السحت فالنار أولي به» (آن چيز كه بر ربا (سود) برويد آتش بر او شايسته تر است) به هر صورت خداوند (ج) به من و شما توفیق عمل نیک را نصیب فرماید تا خدمتی به جامعه اسلامی بکنیم اگر خدمتی به جامعه از توان ما نیست خدمتی بخود بکنیم و خود را از آتش دوزخ برهانیم (آمین) محتاج دعای خیر شما هستیم موفق باشید... طریقت به جز خدمت خلق نیست * به پیرایه و جامه و دلق نیست واخرالدعواناان الحمدلله رب العالمین
|